Për shekuj me radhë, historia e Mbretit Artur ka mbetur mes mitit dhe realitetit. Legjenda për mbretin britanik, shpatën Ekskalibur, kalorësit e Tryezës së Rrumbullakët dhe magjistarin Merlin ka frymëzuar libra, filma dhe vepra arti, por ekzistenca e vetë Arturit vazhdon të jetë objekt debati mes historianëve.

Në një studim të ri mbi Britaninë e hershme mesjetare, historiani Ken Dark argumenton se ideja se Arturi ishte thjesht një personazh i trilluar mund të jetë tepër e thjeshtë. Sipas tij, mungesa e burimeve të drejtpërdrejta nuk është domosdoshmërisht provë se një figurë e tillë nuk ka ekzistuar.

Një nga argumentet e studiuesit lidhet me emrin “Artur”, i cili ishte relativisht i rrallë në Britani, por filloi të shfaqej te emrat e figurave mbretërore nga shekulli VI. Dark sugjeron se kjo mund të jetë një shenjë se pas traditës së mëvonshme qëndronte një person real.

Në qendër të kërkimeve është edhe Tintageli në Kornuoll, një vend që prej Mesjetës është lidhur me legjendën e Arturit. Zbulimet arkeologjike kanë treguar se zona mund të ketë qenë një qendër e rëndësishme mbretërore dhe tregtare në periudhën post-romake.

Studiuesi përmend edhe një kandidat të mundshëm për figurën historike të Arturit: Arturin, të birin e Pedrit, një pjesëtar të familjes mbretërore uellsiane të shekullit VI. Megjithatë, kjo mbetet një hipotezë dhe nuk përbën provë përfundimtare.

Pavarësisht kërkimeve të reja, nuk ekziston ende një dëshmi historike që të konfirmojë në mënyrë të padiskutueshme se Mbreti Artur i legjendave ka qenë një person real.

Ajo që mbetet e sigurt është ndikimi i jashtëzakonshëm i kësaj figure në kulturën evropiane. Nga kronikat mesjetare te letërsia, kinemaja dhe turizmi, Arturi vazhdon të jetojë si një prej personazheve më të fuqishëm të imagjinatës historike.